Ik vergeet je nietje

Ik vergeet je nietje

Vandaag ontving ik van een vriendin een kaartje. Een ‘ik vergeet je nietje’ kaart. In het begin van mijn Burn-out was ik bang dat ik in de vergetelheid zou verdwijnen. Dat de eerste weken mensen mij nog bij zouden staan, maar dat ze langzaam allemaal verder gaan. Dat wanneer ik weer beter zou zijn, het ‘ik ben er weer’ feestje alleen moest vieren.

Bijzonder genoeg is er alleen maar ruimte ontstaan. Ruimte voor een nog hechtere vriendschap met F en vriendschappen die vanaf afstand alleen maar hechter zijn geworden. Nieuwe vriendschappen die er uit gelijke leed zijn ontstaan en iemand tegen komen waarbij ‘zijn’ genoeg kan zijn. En er is opluchting…  doordat mensen hun eigen pad kiezen (zonder mij) is er eindelijk (op)lucht(ing).

Het komt overal in terug: Less is inderdaad more.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: