Old vs New

Old vs New

‘Goed idee’  hoor ik mijzelf zeggen toen wij op het idee kwamen om een lijst van onze behoeftes te maken. Het is natuurlijk ook een goed idee. 3 weken samen reizen is best lang. Zo ben ik begonnen aan mijn lijst met behoeftes en grenzen. Wat verwacht ik op zo’n reis, wat wil ik, wat verwacht ik van mijn reispartner? Ik dacht in eerst instantie zo klaar te zijn, maar de lijst wordt steeds langer. Ik bedenk iedere keer iets wat voor mij essentieel is om de reis zo prettig mogelijk te maken. De ene negatieve gedachte na de andere kwamen voorbij tijdens het maken van het lijstje: ik zou egoïstisch zijn en misschien wil ze hierna helemaal niet meer met mij op reis. Dit laatste zorgde voor een knoop in mijn buik. Dit is dus wat grenzen aangeven met mij doet. Het maakt mij ontzettend onzeker en klein. Het voelt onveilig. Naar mijzelf luisteren voelt onveilig. Dit is iets wat ik niet gewend ben. Altijd als ik mijn grens voelde (die knoop in mijn buik) negeerde ik die. Ik paste mij aan. Het moment dat je zo’n lijst deelt is er geen weg meer terug. Er is niets meer waar ik mij achter kan verschuilen. Dit lijstje past totaal niet bij mijn oude ik. ‘Lijstjes maken en vakantie voorbereiden? Ik zie het wel zei ik altijd’ .

Mijn therapeut gaf mij het advies om alles wat ik doe in proporties te doen. Om mijn grenzen te leren aangeven. Het afspreken met vrienden is bij mij nog een drama. Ik spreek iedere keer met mijzelf af dat ik 2 uur max. afspreek. Als ik eenmaal aan het afspreken ben vlieg ik omhoog in mijn enthousiasme. Het is leuk en gezellig, dat wil ik vasthouden. Het moment dat ik land, is dan nooit een zachte landing. Het is een landing gepaard met hoofdpijn, misselijkheid en ja die knoop in mijn buik.

Door het maken van dit lijstje weet ik waarom ik nu zo’n moeite heb met het afspreken. Ik ben bang dat de nieuwe Christine nu niet meer zo leuk en gezellig is. Vroeger deed ik altijd het licht uit. Ik moet iets ouds en vertrouwds loslaten en daarbij misschien ook ‘ vrienden’.

Doe je masker maar af Christine, het is goed zo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: