Wanneer je verlaten bent.

Wanneer je verlaten bent.

Wanneer je verlaten bent, voel je je nooit echt thuis. Er is altijd een leegte van binnen, onrust. Iets wat je niet kan/wil verdragen.

Wanneer je verlaten bent, voel je je vaak alleen. In een groep vol mensen voel je je eenzamer dan ooit.

Wanneer je verlaten bent, trek je als kind de conclusie dat je het niet waard bent. Want wanneer je eigen vader je niet de moeite waard vind om bij je te blijven. Wie blijft er dan wel?

Wanneer je verlaten bent, is er een constante somberheid. Die je als kind al hebt gevoeld, maar niet wist wat het gevoel betekende.

Wanneer je verlaten bent, voel je je vaak onveilig en kwetsbaar. Je mist twee sterke armen om je heen. Een vader is onmisbaar in een dochter haar leven.

Wanneer je verlaten bent, zoek je erkenning bij anderen. Je wilt horen dat je ‘ok’ bent, want dat heb je zo gemist.

Wanneer je verlaten bent, schijt de zon wel, maar je zit altijd achter het glas.

Wanneer je verlaten bent, voel je je naakt. Alsof je geen bodem hebt. Geen zekerheid.

Wanneer je verlaten bent, is er iets van binnen dat je verscheurt en kapot maakt. Je wilt de pijn verdoven.

Wanneer je verlaten bent en de pijn is zo hevig. En je voelt je niet geborgen, dan verlaat je jezelf.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: