Waarom ik geen WhatsApp heb.

Waarom ik geen WhatsApp heb.

Het is nu ongeveer anderhalf jaar geleden dat ik WhatsApp verwijderd heb. Dat is voor veel mensen ondenkbaar en een aantal jaren geleden voor mij ook.

Ik was eerlijk gezegd de laatste jaren niet meer zo fan van WhatsApp. Eerlijk is eerlijk. Het is een makkelijke, gratis en drempelloze manier van communiceren. Je kunt altijd met iedereen contact hebben en zoeken wanneer je dit maar wilt. Toch heb ik ervoor gekozen dat ik geen WhatsApp meer wil hebben, ik vind WhatsApp een dwingende, laagdrempelige en controlerende manier van communiceren.

Grenzeloos contact

In de aanloop naar mijn burn-out begon ik steeds gevoeliger te worden voor de verwachtingen van mensen.  Het was op een gegeven moment zo erg, dat ik mijn telefoon op vliegtuigstand zette om een appje te lezen. Dan zou de ontvanger niet kunnen zien dat ik het gelezen heb. Je zou denken, dit kun je allemaal uitstellen, maar je kunt niet uitstellen of iemand kan zien of je online bent. Ik wil zelf kunnen bepalen wanneer ik op wie reageer. Zonder dat ik een appje krijg met: ‘je bent online, maar je reageert niet’.

Daarbij ging bij mij werk en privé door elkaar heen. Natuurlijk kun je hier zelf grenzen in stellen en is de een gevoeliger dan een ander. Ik was op dat moment helaas niet in staat om hier grenzen in te stellen. Het altijd maar online zijn en bereikbaar ‘moeten’ zijn werkte niet voor mij. Mensen hoeven mij niet 24/7 drempelloos te berichten. Daarbij waren bij mij een groot gedeelte van de berichtenstroom nonsense.

Ooit weer WhatsApp?

Nu ik ouderwets aan het sms’en ben, krijg ik berichten die meer waardevol zijn en/of nut hebben. Soms krijg ik helemaal niets en dat is goed. Het geeft ontzettend veel rust. Het is voor mij de beste keus ooit en zal het niet anders meer willen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: